Kategoria: Zwierzęta

Lampart

Lamparty zamieszkują niemalże cała Afrykę. Spotkać je można również w Azji
Południowej, głównie na terenach byłego Związku Radzieckiego, Korei, Chin,
Indii i Malezji. Są to zwierzęta bardzo niebezpieczne i o drapieżnym
usposobieniu. Z reguły prowadzą samotny tryb życia, aczkolwiek zdarzają się
wyjątki, kiedy łączą się w małe grupki. Jedną z takich wyjątkowych sytuacji
stanowi okres godowy oraz późniejsze wychowywanie przez matkę potomstwa., które
najczęściej trwa ok. dwóch lat. W tym czasie matka uczy młode polowania oraz
ukrywania pożywienia w gałęziach drzew. Lamparty, jak inne drapieżne zwierzęta,
obierają sobie pewne terytorium, którego granice znaczą morzem i głębokimi
śladami pazurów na pniach drzew. Warte zapamiętania jest to, że samce z reguły
mają większe terytorium niż samice. Rozmiar terenu łowieckiego lampartów
uzależniony jest przede wszystkim od jego zasobności w pożywienie. Lamparty są
nad wyraz inteligentnymi zwierzętami, co przejawia się np. w uprawianej przez nich
sztuce polowania. Potrafią one godzinami czatować w ukryciu obserwując swoją
przyszła ofiarę, a do ataku przystępują dopiero w najodpowiedniejszym kun temu
momencie. Ponadto są również zapobiegawcze, albowiem upolowane przez siebie
pożywienie wciągają na bezpieczna wysokość na drzewo, aby uchronić je przed
hienami i szakalami.

Lis pospolity

Lis pospolity jest typowym drapieżnikiem, którego aktywność jest najbardziej
wzmożona w okresie od północy do świtu. Z reguły prowadzi on samotniczy tryb
życia. Wyjątek stanowią jednak styczeń i luty, albowiem na te dwa miesiące
przypada okres godowy lisów. Kiedy na świat przychodzą młode to nad ich
bezpieczeństwem czuwają nie tylko „mama” i „tata”, ale również inne lisy
spokrewnione z samicą. Młode liski rozwijają się bardzo szybko i już w sześć
miesięcy po narodzinach ważą tyle samo co dorosłe osobniki. Dieta tych zwierząt
jest niesamowicie zróżnicowana a wszystko zależy od tego w jakim środowisku
żyją. Swoje pożywienie muszą oczywiście upolować, co nie stanowi dla nich
większego problemu, albowiem mają doskonały zarówno wzrok jak i słuch. Lisy
nigdy nie były ulubionymi zwierzętami człowieka. Wręcz przeciwnie. Ludzie już
od wieków polowali na nie, strzelali do nich i łapali we wnyki, co wynikało
głównie z faktu, że ssaki te często roznosiły chorobę zwaną wścieklizną.
Nie był to jednak jedyny powód. Drugi być może wcale nie mniej ważny,
stanowiło ich piękne futro. Ubrania i dodatki z niego wykonywane od zawsze
stanowiły szyk mody, a co za tym idzie, były w cenie.

Płetwal błękitny

Płetwal błękitny jest największym zwierzęciem świata, osiągającym długość
powyżej 30m. odżywiają się głównie planktonem, którego najwięcej jest w
okolicach Arktyki i Antarktydy. Wynika to z faktu, iż w lodowatej wodzie jest
więcej tlenu i dwutlenku węgla, a tym samym życie tam jest bogatsze i
różnorodne. Ogromnym minusem jest jednak to, że wody w tych rejonach często
ulegają procesowi zamarzania, co zmusza płetwale błękitne do podróży w
ciepłe, tropikalne regiony. Tam z kolei skazane są na przymusowy post, co jest
skutkiem niewystarczającej ilości planktonu. W celu zdobycia pożywienia wieloryb
ten zmuszony jest do nurkowania na głębokość 500m. następnie wypływa on na
powierzchnię z ogromną prędkością, po drodze przechwytując wielkimi
„łykami” plankton. Kiedy znajdzie się na powierzchni, zamyka do połowy
paszczę i wypompowuje wodę plankton zatrzymuje w szczelinach fiszbinów, które
tworzą system filtrujący pożywienie. Obecnie płetwale błękitne znajdują się
pod ochroną, albowiem grozi im wyginięcie. Niegdyś jednak często urządzano na
nie polowania, gdyż stanowiły cenny łup. Szacuje się iż w latach 1930/1931
wielorybnicy zabijali w okolicach Antarktydy aż 30 tysięcy płetwali. Jest to
liczba bardzo ogromna, zważywszy zwłaszcza na fakt, że na dzień dzisiejszy
istnieje ich tylko 2000 tysiące.

Słoń afrykański

Słonie afrykańskie zamieszkują przede wszystkim tereny sawanny. Są jednak zdolne
przystosować się do innych warunków, dzięki czemu często spotykane są na
południe od Sahary. Warunkiem koniecznym, jaki musi zostać spełniony aby słonie
zamieszkały określony teren, jest bliski dostęp do wody. Słonie są
zwierzętami, które bardzo cenią sobie wartości rodzinne. Świadczy o tym na
przykład fakt, iż urządzają pogrzeby zmarłym członkom rodziny, przykrywając
ich liśćmi i gałązkami. Głównym pożywieniem tych zwierząt są rośliny.
Żywią się przede wszystkim różnego rodzaju trawami, liśćmi, małymi
gałązkami oraz owocami. W jedzeniu niezbędna jest im posiadana trąba, za pomocą
której zrywają sobie pokarm i wkładają do gardła. Nieliczne zęby w jakie
zostały obdarzone pomagają im w rozdrabnianiu pokarmu. Jeżeli słoń straci całe
uzębienie naraz, nie jest w stanie jeść i w rezultacie umiera z głodu. Dzieje
się tak najczęściej w siedemdziesiątym roku życia tego zwierzęcia. Ze względu
na swoje gabaryty, słonie potrzebują ogromnej ilości pokarmu, który
najczęściej spożywają w nocy, rankiem i wieczorem. Często zdarza się również
tak, iż konsumują nawet w trakcie biegu, skubiąc wówczas kępy trawy lub
świeże liście.